Melkgeitenbedrijf Reimert

Geen geitenwollensokken, wel 100% biologisch!

Het is bijna zes uur in de ochtend als ik de Wissinkweg in Mariënheem op fiets. Ik ben voor een nieuwe ‘snuffelstage’ op weg naar Gerard, Ans en Lisa van Biologisch Melkgeitenbedrijf Reimert. Als ik het erf op rijd komt geitenboer Gerard de melkstal uitlopen. “Welkom, we trekken eerst even een overall aan!” Nadat ik ook mijn schoenen heb verruild voor een paar rubberen stappers gaan we richting de stal. Tweeëntwintig jaar geleden starten Gerard en Ans hun melkgeitenbedrijf, nadat ze daarvoor een koeien- en varkensbedrijf runden. “De overstap naar geiten, dat vond men maar raar!” Vanaf het begin boert de familie Reimert biologisch. “En we zijn echt geen geitenwollensokkentypes hoor!” zegt Gerard lachend. “Het zit hem voornamelijk in de hoeveelheid leefruimte voor de geiten, dat ze weidegang krijgen en we ze biologische voeding geven.” Op hun eigen land verbouwen ze de grondstoffen voor het geitenvoer. Dat bestaat voornamelijk uit gras en maïs. Een gedeelte voeren ze in natuurlijke vorm aan de geiten. Een ander deel wordt door een bedrijf tot brokken geperst. Daarnaast gebruiken ze geen bestrijdingsmiddelen om onkruid tegen te gaan. “We hebben een schoffelmachine die met behulp van GPS op twee centimeter nauwkeurig kan schoffelen. Zodoende proberen we de maïs onkruidvrij te houden.”

“Kom maar dames!”
Als we de melkstal binnen lopen worden we vriendelijk mekkerend verwelkomd door een aantal geiten. Elke dag staat Gerard om kwart over vijf op om zijn vijftienhonderd geiten te melken. “We melken onze geiten twee keer per dag. Een keer ’s morgens en een keer s’avonds. Om ze allemaal te melken ben ik ongeveer twee en een half uur bezig.” Het melken verloopt grotendeels volautomatisch. De melkcarrousel bestaat uit een groot draaiend plateau waar de geiten stuk voor stuk op lopen om gemolken te worden. Samen sluiten we de spenen van de geiten aan op de machine. Gemiddeld geven de geiten zo’n drie liter per dag. “Maar onze topgeiten geven wel zeven liter!” Terwijl de melkcarrousel ronddraait, krijgen de geiten een bepaalde hoeveelheid brokken die past bij de hoeveelheid melk die ze leveren. “De geiten krijgen in de stal een basisrantsoen. Tijdens het melken krijgen ze daarnaast nog een extra portie krachtvoer. De computer herkent de geit tijdens het melken en geeft de juiste hoeveelheid voer.” In de naastgelegen stal halen we de volgende groep geiten op. Het zijn nieuwsgierige en vrolijke beesten. Voor het grootste gedeelte zijn ze allemaal spierwit. Je ziet dat Gerard gek op zijn geiten is. Hij aait menig geit even over haar kop terwijl ze op weg zijn naar de melkcarrousel. “Kom maar dames!”, roept Gerard lief als ze even staan te treuzelen voor de melkstal van de robot. De laatste groep geiten heeft iets meer tijd nodig omdat deze pas  sinds een paar dagen gemolken worden. “De melkcarrousel is nog helemaal nieuw voor ze en dan hebben ze even wat hulp nodig.” De melk van de geiten wordt twee keer per week opgehaald door een bedrijf uit het Overijsselse Rouveen, waar de melk van een aantal biologische geitenhouders samenkomt. Zij maken er dan heerlijk kaas van, die trouwens terug te vinden is in de ‘Koele Kast’ op het terrein van de geitenboerderij. 

Pasgeboren lammetjes
We zitten aan het einde van de lammertijd. In november en februari bevallen de drachtige geiten van een, twee of drie lammetjes. Het is een drukke periode waarin ze naast het dagelijks verversen van het stro in de stallen, het melken, het voeren van de dieren en alle andere dagelijks werkzaamheden ook een heel aantal jonge lammetjes ter wereld moeten helpen. Het is gebruikelijk dat er elk jaar een kwart van de veestapel aan nieuwe aanwas bij komt. Jaarlijks zijn dat dus zo’n vierhonderd lammetjes. Wanneer we even een kijkje nemen bij de bokken die twee keer per jaar op natuurlijke wijze voor dit nageslacht zorgen ruik ik een èchte bokkengeur. “Nou, het valt nu nog heel erg mee. Als ze bokkig zijn ruikt het nog veel sterker!” zegt Gerard.

We gaan naar de ‘lammetjes-stal’. Dochter Lisa staat me al op te  wachten. Mijn overall mag ik verruilen voor een andere en ook mijn laarzen worden omgeruild voor mooie gele klompen. Alles voor de hygiëne! In het eerste gedeelte van de stal komen de jongste lammetjes binnen. Vol verbazing kijk ik naar hoe groot deze lammetjes al zijn. “In het begin groeien ze zo’n 200 gram per dag.” Niet gek dus dat het na een aantal dagen al flinke beestjes zijn. “Heb je ook een band met de geiten? Ik bedoel, ze zijn toch allemaal hetzelfde en wit?” Lachend reageert Lisa: “Ik heb er zeker een aantal lievelingsgeiten tussen zitten. De uitdrukking op het gezicht herken ik gelijk in de groep.” Op dit moment is Lisa, naast haar werkzaamheden op de boerderij, druk bezig met haar opleiding tot Agrarisch Ondernemer in Dronten. In de toekomst zal ze dan ook het bedrijf van haar ouders overnemen.

Techniek is heel handig, maar zegt niet alles!
In de naastgelegen ruimte zitten de al wat oudere lammetjes. Daar ontmoet ik Ans, die druk bezig is met het controleren van de lammetjes. “We hebben een geheel automatisch systeem dat precies bijhoudt hoeveel melk de lammetjes drinken.” De kleine geitjes drinken hier uit een machine. Als ze willen drinken uit een van de spenen van de machine, zorgt de chip in hun oren ervoor dat ze de juiste hoeveelheid melk krijgen. “De computer geeft veel informatie door, maar techniek is lang niet alles. Het oog is toch altijd de beste graadmeter. Dat maakt het een vak!” Samen helpen we de geitjes die de weg naar de machine nog moeten vinden. Wat me opvalt is dat de geiten zo rustig zijn. “We geven ze veel liefde en zijn zelf ook altijd rustig als we bij ze in het hok of de stal staan”, zegt Ans. “Wat vind je nou zo mooi aan je vak?” vraag ik. “Het boeren an sich vinden we mooi, maar daarnaast houden we gewoon van onze dieren en hebben we ook ècht iets voor ze over!”

Mijn dag zit erop. De overall mag weer uit en ik trek mijn eigen schoenen weer aan. Op weg naar huis ben ik nog steeds onder de indruk van het bedrijf en van de hoeveelheid passie en liefde die Gerard, Ans en Lisa voor hun dieren en het vak hebben. Het was een onverge(i)telijke dag!