Een bijzondere B&B

Slapen in Tolhuis ’n Tol

Bijna honderd jaar geleden betaalde je er een paar centen tol aan Dhr. Nijboer als je wilde passeren. Al hoef je inmiddels niet meer te betalen, toch is het de moeite waard om er even stil te staan. Sinds tweeënhalf jaar zijn Frank en Marieke Elders de trotse eigenaren van Tolhuis ’n Tol en het ‘decorstuk’ dat ze er achter hebben laten zetten. Op een zonnige middag in september ben ik welkom om binnen te kijken.

Decorstuk
“Kom binnen!”, zegt Marieke als ze de deur van hun woonhuis open doet. We komen binnen in de prachtige hal en nemen plaats in de moderne woonkeuken welke uitkijkt op de rotonde bij de Ceintuurbaan. “Mooi is het geworden hè? vraagt Marieke vol trots. En dat is het! Onder het genot van een kop koffie vertelt ze hoe het tolhuis op hun pad kwam. “We hadden bij makelaar Hannink aangegeven dat we open stonden voor iets nieuws als zich iets voor zou doen.” Tweeënhalf jaar geleden belde de makelaar dat het tolhuis in Raalte te koop stond. In eerste instantie hadden ze geen beeld bij het huisje en al zeker niet bij de ruimte die er achter zat. Maar, na een wandeling met de hond langs het bewuste plekje, waren ze diezelfde avond nog verkocht. 

“We waren verliefd op de plek en de ruimte die er was. Voor onze eigen woning zagen we gelijk mogelijkheden. Voor het Tolhuis hadden we nog niet direct plannen.” De enige voorwaarde was dat het tolhuis de eye-catcher moest blijven en dat het aan te bouwen woonhuis slechts ‘decor’ mocht zijn. Om die reden is de moderne schuurwoning ook donker van kleur en springt het tolhuisje er ècht uit! Plannen als het maken van een bibliotheek in het tolhuis sloegen ze in de wind. Het idee van het ontvangen van gasten in de vorm van een Airbnb past beter bij ze. “Het lijkt ons heel leuk om zo verschillende mensen te leren kennen.” Ben, de vader van Marieke, is ook aangeschoven voor een kopje koffie en vertelt: “Het was een pand dat je in stand moest houden. Iets waar je zuinig op moet zijn.” Immers behoort het uit 1830 daterende tolhuis tot een van de oudst bestaande panden in Raalte. Deze middag legt Ben buiten de laatste hand aan het tolhuis voordat het vanaf 1 oktober definitief in de verhuur kan. Hij is vanaf het begin nauw betrokken geweest bij de verbouw van het tolhuis en heeft deze klus grotendeels samen met Frank en Marieke geklaard. Ook hij is zichtbaar trots op het resultaat. “Het was een flinke klus. Werkelijk alles, maar dan ook alles, is scheef in dat huisje, maar dat zul je zo wel zien. Ondanks de paar ‘verrassingen’ die we tegenkwamen, is het prachtig geworden.” 

Een vernieuwde oude wereld
Genoeg gepraat. Ik ben inmiddels erg nieuwsgierig geworden en ben benieuwd naar hoe het geworden is. We gaan via de woonkamer een tweetal deuren door en komen in de opgang van het tolhuis. Daar treffen we de badkamer. “Deze staat eigenlijk in ons eigen huis. Daar was in het huisje geen plek voor.” De gang loopt langs de prachtige oude buitenmuur van het tolhuis, welke ze met vrienden met de hand hebben afgebikt. Het voelt letterlijk alsof je, zoals Frank en Marieke het zelf zeggen, ‘een vernieuwde oude wereld’ instapt. 

Via de opgang komen we in de keuken. Lange mensen moeten hier gelijk even oppassen, want het deurkozijn is niet hoger dan een goede honderdtachtig centimeter. De keuken is klein, maar van alle moderne gemakken voorzien. In de keuken bevindt zich een deur die leidt naar de oude aardappelkelder, waar een deel van de moderne apparatuur staat die het huisje duurzaam maken. “Dat is ècht Frank zijn trots! Hij vind het geweldig dat het huisje volledig zelfvoorzienend is. Het tolhuis heeft bronboringen welke het tolhuis verwarmen of koelen. Deze bronnen leveren ook het warme water voor de douche, als de zonneboiler even niet genoeg warm water heeft. Daarnaast is het rieten dak volledig vernieuwd en geïsoleerd en zijn de muren gevuld met oude kranten; een moderne vorm van isolatie. “Ik ben met een warmtecamera het hele huisje door gegaan op zoek naar lekken in de isolatie,” aldus Marieke. Kortom, met de duurzaamheid zit het wel snor!

We lopen door naar de woonkamer, waar de oude deur van het tolhuis het stralend middelpunt is. Deze is bewust in de oude staat gebleven en is haast een schilderij in het moderne interieur. Ook hier is weer aan alles gedacht: vloerverwarming, een kachel, moderne verlichting: alle details kloppen. Via een klein trapje komen we in de eerste slaapkamer. Hier staat een kingsize bed in een ruimte die weliswaar niet echt ‘koninklijk’ is qua grootte, maar het past precies. “Hebben jullie er zelf al geslapen?” vraag ik. “Nee nog niet, maar dat zijn we nog wel van plan. Er staat hier trouwens een beter bed dan we zelf hebben,” zegt Marieke lachend. 

Hoe klein het huisje ook is, op de bovenverdieping vinden we via een smalle trap nóg twee bedden. Deze kijken uit op het prachtige dak, waarbij de oude balken uit 1830 in het zicht zijn gebleven. Een prachtige ruimte met een moderne betonlook vloer. Helemaal af! Door de twee deuren gaan we weer terug naar het moderne woonhuis. “Terug in de Netflixwereld”, zegt Marieke als we langs haar zoon lopen die verzonken is in een serie. Na een korte knuffel met hond Mila, neem ik afscheid en bedank dat ik deze bijzondere plek mocht zien. 

Het is misschien wat gek om een nachtje te boeken als je zelf in Raalte woont, maar stiekem denk ik erover om toch eens een nachtje te vertoeven in een van de oudst bestaande huisjes van Raalte. Het is een bijzondere plek. Frank, Marieke, hun vrienden en vooral (schoon)vader Ben hebben er bloed, zweet en tranen in gestopt met een prachtig resultaat waar niet alleen zij, maar ook alle Raaltenaren trots op mogen zijn. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *