Uitbater pur sang

Theo Kieftenbeld

Een bezoek van een delegatie Stöppelkaters levert direct een berg vitamine op; broodnodig soms. Ook de gezellige babbel kan opbeurend zijn. Want als je eenmaal gekluisterd bent aan huis, wordt de horizon snel kleiner. De visites nemen af en het wordt stiller om je heen. 

Dan wordt het hoogtijd voor de traditionele fruitmandentour van de carnavalisten. Een bezoek aan mensen die een lastige periode achter zich hebben en een duwtje in de rug kunnen gebruiken. Zo brachten we ook een bezoek aan Oud-Prins Theo de 1e, ofwel Theo Kieftenbeld. Velen zullen Theo kennen van het café en pannenkoekenhuis waar hij jarenlang uitbater was.

Sinds enkele jaren gaat de conditie van Theo achteruit en laat zijn gezondheid hem wat in de steek. Ook de activiteiten rondom het carnaval zijn op een laag pitje beland. Zo moest hij in november het jaarlijkse ‘Oud Prinsen Feest’ van het Illustere Convent van Oud-Prinsen helaas aan zich voorbij laten gaan. Maar, geen probleem. Want als Theo niet meer naar de Stöppelkaters kan komen, dan komen de Stöppelkaters toch gewoon naar Theo?! En zo geschiedde. 

We treffen vader en zoon op een vrijdagmorgen in het café. Vergezeld van oud-Prins Willem II nemen we plaats aan de stamtafel en genieten van een kopje koffie. Al snel belanden we in een mooi gesprek over vroegere carnavalstijden en komen er verschillende herinneringen naar boven. Eind jaren ’70 hadden de leden van Carnavalsgroep ‘de Kwekkers’ (de voorlopers van de Stöppelducks) hun onderkomen bij Theo in het café. Later deed hij regelmatig mee aan de Sallandse Carnavalsoptocht met zijn teamgenoten van Rohda 7. Daarnaast kent Theo ook de ‘andere kant’ van het carnaval, als uitbater. “Het waren altijd drukke tijden met carnaval in het café, maar het was bovenal erg gezellig.” Ook nu is Laurel’s nog steeds thuisbasis voor menig carnavalsmiddag en avond, het traditionele Haringhappen en de Nieuwjaarsreceptie van de vereniging.

De regeerperiode van Theo in 1987 kan hij zich nog goed herinneren: “Brrrr, wat was het toen koud!”, zegt hij rillend. Maar hij heeft enorm genoten van deze bijzondere tijd.
Na zijn periode als Prins trad ook hij toe tot het Convent van Oud Prinsen. Jaarlijks maken deze heren een filmpje voor de te installeren ‘nieuwe Oud Prins’, waarin Theo altijd een vaste verschijning was. Tekstvast was hij daarbij niet altijd, wat voor de nodige hilariteit zorgde. Met veel plezier denkt hij terug aan de ‘kale koppen-act’. Theo tovert een brede glimlach op zijn gezicht. 

“In de hal van de Molenhof hebben we ooit ook nog carnaval gevierd.” Wegens gebrek aan ruimte in het café is het carnaval daar eenmalig gevierd. De winkels gingen toen nog om 18.00 uur dicht, je zette een biertap neer en het was feest.” Zoon Laurens organiseerde op creatieve wijze de garderobe: “Ik gaf een tiental winkelwagentjes een nummer. Iedereen deed zijn jas in een wagentje en kon deze aan het einde van de avond er weer uit vissen, mits men het nummer nog wist. 

Na ruim anderhalf uur gekletst te hebben nemen we afscheid. “Wat kun je carnaval-vierend Raalte nog meegeven?”, vragen we als laatste. “Geniet vooral van de gezelligheid”, zegt Theo.
Die houden we erin, Theo: “Goodgoan”!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *